بانک و شرکت داری
31مهر1393

     میدانید چرا موسسات مالی و اعتباری و بعضی از صندوق‌های قرض‌الحسنه به هیچ وجه تمایل به بانک شدن ندارند؟ دلیل اصلی آن شرکت داری و وام دهی به شرکتهای پولساز خودمانی  خارج از ضوابط و مقررات بانک مرکزی است که مطمئن هستند پولشان برمیگردد.

بعضی اعتقاد دارند که این موسسات مالی و اعتباری و صندوق‌های قرض‌الحسنه را همان شرکتهای سرمایه پذیر ایجاد میکنند و از همان بانکها وام یا تسهیلات میگیرند.

مقدار سود پرداختی به مشتریان و سود دریافتی از وام گیرندگان، به نسبت سایر بانکها بیشتر است. بنابراین بدیهی است که وام گیرنده و سپرده گذار هر دو منتفع میشوند. این کار از نظر شرعی و عرفی درست است اما اگر زیر نظر مقام نظارتی نباشد، ممکن است به انحراف کشیده شود و سرمایه مردم از بین برود.

شرایط حاضر بانکها، سیاست و صنایع به حدی است که بانکها دچار مشکل نقدینگی و سود آوری هستند. رکود نوآوری و فن‌آوری در بانکها نیز به مشکل دامن زده و مزیت رقابتی چندانی بانکها نسبت به هم ندارند.

بنابراین تنها راهی که پیش روی بانکها قرار دارد، کسب سود از محلی غیر از عملیات بانکی است.  یا آنها مثل موسسات مالی اعتباری (که عمدتا تحت حمایت سازمان یا مقامی هستند) کار میکنند و سود آوری میکنند، یا ضرر خواهند داد.

یکی از دلایلی که بانک مرکزی با بعضی از بانکها مسامحه میکند یا در بازرسی‌ها خیلی سخت نمی‌گیرد، همین ورشکستگی درونی بانکها است. وقتی مملکتی تولید ندارد، صنعت ندارد، کار ندارد؛ بانک چرا دارد؟

صفحه اول