آرامش و پيشرفت
28اسفند1392
پيشرفت در آرامش حاصل ميشود. يا در آرامش، پيشرفت، بهتر حاصل ميشود. چيزي
كه دولت جاري به آن پرداخته و از شلوغ بازيهاي دوره احمدي نژاد خبري
نيست.
تمام مديران دولت روحاني در پي آرام سازي و آسايش اوليه
مردم و داراي تدبير لازم براي اداره امور يك كشور ميباشند. كارهاي تنش زا و
تورم زا، قبل از اقدام بررسي ميشود و حتي با اعلام غير رسمي در بعضي
رسانهها به نظر سنجي گذاشته شده و تاثيرات آنها بررسي ميشود.
دومين عنصر موفقيت روحاني يا بال دوم پرواز موفق او، اميد
است كه انشاالله كمتر از اين كه هست نشود. در تنگنايِ شديد بودن مردم بر
كسي پوشيده نيست و تنها با اميد است كه ميتوان آنها را به حركت واداشت.
وگرنه اگر همين هم از دست برود، آنها كه اميدي به تغيير ندارند، از پا
خواهند نشست و كارايي و بهره وري آنها به شدت كم ميشود يا در مسير نادرست
قرار ميگيرند.
آرامش سياسي، اقتصادي، مديريتي و مانند آنها بايد برقرار
گردد تا جبران عقب ماندگي 8 سال گذشته و رشد منفي آن شود. اگر چه رشد منفي
متعلق به سال 91 يا حداكثر سال 90 ميشود. اما تاثير منفي آن و عواملش
همچنان ادامه دارد و جبران آن هزينه زياد و زمان زيادي لازم دارد و چندين
سال را بايد تلاش كرد تا رفع خرابيها انجام شود.
اما عدم پيشرفت مختص دوران احمدي نژاد نيست. دوران خاتمي
هم دست كمي از آن نداشت. انشقاق در مقامات كشور و چوب لاي چرخ دولت گذاردن
توسط مجلس و قوه قضاييه و ... باعث اتلاف منابع كشور شد و بسياري از منابع
طبيعي راكد ماند و منابع مشترك با ساير كشورها استخراج نشد و خارجيها
برداشت محصول كردند و ما به نظاره پرداختيم.
اكنون دولتي بر سر كار است كه تمام اين مشكلات و تاثيرات
آنها و آثار بد و منفيِ اَعمال گذشتگان را هم خودش ميداند و هم
بانيان آن بديها ميدانند. اميد است همهي مقامات از ريز و درشت، درس عبرت
از 35 سال گذشته بگيرند و مردم ايران دمي بياسايند.