رايحه اميد و ميراث شوم
30دي1392

     پيروزي اعتدالِ مصلح، به كمك اصلاح طلبان و ميانه روهايِ تاريخ گرايان اسلامي (بخوانيد اصول گرايان فعلي)، رايحه‌ي اميد و حكومت تعقل را در جامعه پراكنده كرد. خدا را شكر كه قاليباف انتخاب نشد. وگرنه كشور را در حد يك شهرداري كوچك تنزل ميدادند و شهرداران مناطق وزراي آينده بودند. او از جمله افرادي بود كه تيمي براي خود نداشت و اطرافش را نظامي و مانند آن گرفته بود.

     روحاني بنا بر اتفاق يا برنامه ريزي به دولت رسيد و نه تنها خراب كاري و بي عقلي نمي‌كند، كارهاي خوب هم به آهستگي انجام ميدهد. كم بودن سرعت كارش به دليل ميراث شومي است كه احمدي ن‍ژاد و همفكران و تاييد كنندگان او برايمان گذاشته‌اند. روحاني با بناهاي خرابي روبروست كه قابل مرمت نيستند و بايد در آنها زندگي كرد.

     ما بايد تاوان نفهمي و ندانم كاري‌هايمان در 8 سال گذاشته و قبل از آنرا بدهيم و همزمان كشور را آباد كنيم.

صفحه اول