رييس جمهور كارهايي نيست،
دل نبنديد
25خرداد1392
تبليغات انتخاباتي رياست جمهوري باز هم با شعارهاي غير ممكن و بيپشتوانه
همراه شد. بعضي ميگفتند كه سياست خارجي را درست ميكنند. بعضي از عدالت
قضايي سخن راندند. اكثريت از تنظيم و تعديل اقتصاد خبر دادند. خدا را شكر
كه هيچيك از مجلس چيزي نگفت.
اما و صد اما كه هيچيك از اين كارها در دست او نيست و
رييس جمهور ايران در بالاترين سطح، تداركاتي است. او ميتواند مقداري
اصلاحات از نوع اصولگرايانه انجام دهد يا اشتباه اساسي نكند. اما فقط در
همين حد است. منابع قدرت آنقدر زياد هستند كه اجازه كاري اساسي مانند آنچه
ماهاتير محمد انجام داد به او نميدهند.
اما براي رانت خبري و استفاده اقتصادي جاي خوبي است.
ميتوان تمام اطرافيان و دوستان را به نان و نوايي از نوع بسيار بزرگ آن
رساند. شايد به همين علت است كه عدهاي اصلا مايل نيستند كه روابط سياسي و
اقتصادي ايران آرام شود تا آنها بتوانند از اين ميان سودهاي سرشار ببرند.
سياست داخلي و خارجي، هستهاي، قوه قضايي، مجلس و ساير
امور اصلي در دست او نيست. پس اين چه انتظار بيهودهاي است كه از رييس
جمهور داريم؟
تنها در يك صورت ميتوان انتظار اصلاح امور داشت. وقتي
اقليتها، مكتبهاي سياسي و اقتصادي و احزاب در ايران شكل بگيرند. بتوانند
نظرات خود را با آزادي و بدون ترس بيان كنند. بتوانند راه پيمايي كنند.
بتوانند صدا و سيماي مستقل داشته باشند.
نه اينكه همه چيز در دست حكومت باشد و به هيچ هويت ديگري مجال دستيابي به
موارد بالا را ندهد و بگويد كه مردم از ما راضي هستند. يكي ميگفت كه وقتي
اجازه رقابت به بزرگان را نميدهند، هر كوتولهاي ميتواند اول شود.
در آن صورت، رييس حزب بطور طبيعي جريان امور را در دست
ميگيرد و مملكت از اين وضع فلاكت بار نجات مييابد.