سلاطين وعده، بيكاري و كنكور ابدي
30ارديبهشت1391
هر سال وعده ميدهند كنكور حذف ميشود و دوباره دبيرستانيهاي بدبخت را به پاي امتحان ميكشانند. در تمام دوران تحصيل كه ميتواند از شادترين لحظات زندگي انسان باشد، فشار روحي و جسمي امتحان را بر جوانان ما وارد ميكنند كه تا سالها با آنان است و رهايشان نميكند.
همهي اين مشكلات به اين
دليل است كه اين حاكمان لياقت اين مردمان را ندارند. كاري كه به سادگي در
كشورهاي خارج با مقداري قانون گذاري و مقررات حل ميشود، تبديل به هزار مشكل
شده است كه هيچ نماينده مجلس به دنبال حل آن نميرود. از ابتداي انقلاب تا
كنون براي انجام ندادن كار توسط مجلس و ديگران، اين مسايل مطرح شده است:
- پول دارها وارد دانشگاه ميشوند و درس ميخوانند و چون
اكثر آنها بيدرد هستند و ضد انقلاب، پس در آينده نزديك مملكت را بدست
ميگيرند و ما بيكار ميشويم.
- اگر مقررات و قانونِ درست و عاقلانه حاكم شود، بديهي
است كه براي رانت خواري و گماردن اقوام و آشنايان جايي نخواهد بود و شايسته
سالاران حاكم خواهند شد و در اين صورت نيز بايد بساط اكثريت برچيده شود.
- اين قانون گذاران و حاكمان قادر و دانا نيستند تا چنين
كاري انجام دهند. تمام توان آنها صرف نابودي برادر ديني و رقيب انتخاباتي
مجلس و رياست جمهوري و شورا و غيره ميشود يا بدنبال اقتصاد خود و خانوده
خود هستند.
واقعيت هر چه باشد، بعد از اين دوره طولاني كه از انقلاب
گذشته است؛ هيچ دليلي قابل قبول نيست. همه بايد عوض شوند تا مملكت درست
شود. وگرنه تا صد سال ديگر هم وعده داريم هم بيكاري هم كنكور!؟