توافق تاریخیِ صنعتگر و بانک دار بر علیه سپرده گذاران
15مرداد1390

     در تاریخ 11 مرداد بعضی از روزنامه ها با تیتر بزرگ نوشتند "توافق تاریخی صنعتگر و بانکدار". در این توافق 50 هزار میلیارد تومان که تقریبی معادل 50 میلیارد دلار و بدهی صنعتگر یا کارخانه دار است؛ توسط بانک ها که وکیل و مثلا امین مردم برای سپرده گیری و سود رسانی به آنها هستند، یا استمهال یا تقسیط مجدد یا بخشیده می شود!؟  به عبارتی؛ خرج که از کیسه سپرده گذار بود، دولت جمهوری اسلامی شدن آسان بود.

     اگر این مقدار را بین همه مردم ایران که حدود 70 میلیون نفر فرض می کنیم تقسیم کنیم؛ به هر یک از آنان 7 میلیون و 143 هزار ریال میرسد. معنی آن اینست که این پول از مردم ایران به زور قرض شده و توسط دولت با نرخ بسیارکم به کارخانه دارِ میلیاردر وام داده میشود. میزان سود آن هم آنقدر کم است که سرمایه ها را به سوی کارهای غیر اقتصادی سوق داده و بسیاری آنرا در محل دیگری غیر از محل توافق شده و گزارش شده به بانک مرکزی خرج می کنند.

     اگر به حرف صنعتگران میلیاردر توجه کنیم آنها همیشه مواردی برای مظلوم نمایی و نشان دادن ورشکستگی دارند ولی حاضر نیستندکه دست از منازل و ماشین و ویلای آنچنانی خود بردارند. اگر بنا است که بانک های خصوصی و دولتی ایران به مردم دروغ بگویند و در وکالت خود کم بگذارند، وجدان حکم میکند که با مردم صادق باشند و به زبان خودشان به آنها راست را بگویند.

صفحه اول