اعتماد به بی اعتماد
8اردیبهشت1390
گاهی وقتها هرچه فکر میکنی که چرا جمعی کثیر، اشتباهی فاحش میکنند،
دلیلی منطقی و صادقانه به ذهنت نمیرسد. موضوع مجلس شورای اسلامی و رای
آنها برای داشتن مدرک فوق لیسانس (چرا دکترا یا استاد تمام نباشد نمیدانم)
برای نمایندگی مجلس یکی از این وقتها است.
کدام عقل سلیمی است که بپذیرد نمایندگان بعد از وارد شدن
به مجلس، خودشان تعییین کنند که چه کسی بعد از این میتواند وارد مجلس شود.
در این صورت میتوانند هر قانون و مقرراتی را وضع کنند که دیگران را از
حقشان محروم کند و آنها هرگز قدرت را ترک نکنند. چرا قانونی وضع نکنند که
مثلا فقط افرادی وارد مجلس شوند که اهل فلان قبیله یا صنف یا درس خوانده
مدرسه علوی باشند. بعد از
این موضوع کاملا به رییس جمهور محترم حق دادم که بعضی از قوانین مجلس را
قبول نکند و آنرا خلاف عقل یا غیر عملی بداند. کاش مجلس را رییس جمهور
انتخاب میکرد یا برعکس.
شرایط نمایندگی مجلس یکی از موضوعات بسیار بدیهی است که
باید به طریقی به همه پرسی گذاشته شود. خرجش را هم که از کیسه مردم بر
میداریم. دیگر چه مشکلی داریم؟ چرا دانایان را به یادِ قرون سیاه وسطی
انداختهایم؟