بی هدف
30آبان1389

     ای کاش به عاقبت کار فکر می‌کردیم و بیهوده راهی دشوار و غیر ممکن را طی نمی‌کردیم. هدفمند کردن یارانه به سبک دولت فعلی آنچنان بی پشتوانه و دور از ذهن بود که فقط افراد ساده یا تملق گو حاضر به دفاع از آن بودند.

     تشخیص و توزیع، برای رسیدن به هدف تعریف شده، کاری آنچنان دشوار است که هزینه‌ی رسیدن به 50 درصد صحت تشخیص و توزیع، کمتر از صرفه جویی انجام شده یا منافع رسیدن به هدف نیست.

     مدت مدیدی برای جمع آوری اطلاعات مردم صرف شد. ده‌ها نفر گفتند که ما تجربه داریم. این اطلاعات به زودی تغییر می‌کند و بی‌فایده می‌شود، قبول نکرد. آمار دادند که میزان تغییر آدرس، مرگ و میر، ازدواج، تشکیل خانواده، طلاق، ترک منزل و موارد دیگر چقدر است، قبول نکرد.

     بعد از مدتی صرف وقت و معطلی مردم، بی‌هدفِ بی‌هدف، یارانه را به هر وضع ناهنجاری که داشت توزیع کردند. بعد از این هم یک یا چند بار یا برای همیشه شاید توزیع شود شاید توزیع نشود.

     اگر هم بتوانند هدفی را نشانه روند، هدف‌های دیگری هم بود و الان هم هست که بسیار راحتتر می‌توان به آن رسید و منافع بیشتری نصیب مردم ایران کرد. از این مجلس هم کاری که بر نمی‌آید. زمانی مجلس در راس امور بود، الان در ته امور قرار گرفته. کاش نام اسلامی را از رویش برمی‌داشتند و آبروی اسلام را نمی‌بردند.

     چرا مدرس دیگر الگو نیست؟

صفحه اول