کارت بانکیِ
میزان
10شهریور1389
نمیدانیم برای چه منظوری دولت به بانکها فشار میآورد که کارتی اعتباری
با کارمزد قرضالحسنه با اعتبار پانزده میلیون ریال به همهی مردم ایران
بدهند تا مردم بتوانند فقط محصولات با کیفیتِ! داخلی را از پارهای
فروشگاههای مخصوص خریداری نمایند.
البته خودشان میگویند که برای مقابله با تحریم است و کمک
به مردم ایران و حمایت از تولید داخلی و ...!؟ اما چند نکته ظریف وجود
دارد:
1- مگر محصول با کیفیت هم در ایران تولید میشود؟ از ماشین و روغن نباتی و
زیتون و گندم و غیره بگیرید تا فارغ از تحصیلان دانشگاهی و دکتر و مهندس و
...؟
2- نتیجه یا این میشود که جنسهای بنجل و بیکیفیت را فروشگاهها و
کارخانجات داخلی به زورِ دولت به مردم تحمیل میکنند. یا طبق معمول، مردم
از طرح استقبال نکرده و هزینههای بسیاری از جیب مردمِ ...زده ایران هدر
میروند.
3- تعداد فروشگاههای مورد نیاز باید آنقدر زیاد باشد که بتواند جوابگوی 74
میلیون ایرانی باشد. برای این کار باید تمام یا اکثر فروشگاههای ایران را
تحت پوشش قرار داد. آیا این امر ممکن است؟
4- اعتبار یا مبلغ کل از کجا تامین میشود؟ منابع قرضالحسنه بانکها که
تمام شده است. اگر چیزی باقی مانده بود، وام ازدواج را زیاد میکردند. آیا
می خواهند اعتبار بی پشتوانه بدهند یا پول مجازی خلق کنند که تورم را
زیادتر کند؟ اگر بخواهیم به حدود 30 میلیون بزرگسال اعتبار بدهیم، 450 هزار
میلیارد ریال معادل 45 میلیارد دلار اعتبار میخواهد. آیا خدا عاقبت ما را
به خیر میگرداند؟
5- آیا صنایع و کارخانجات داخلی از این طریق به تعالی و محصول با کیفیت
میرسند؟ از کی تا به حال ایجاد محدودیت و رانت و مانند اینها باعث بالا
رفتن کیفیت شده است که این دومین بارش باشد؟ مگر کشور شوروی سوسیالیستی را
فراموش کردهایم؟
6- مطالبات معوق را کسی حساب کرده است که چقدر خواهد شد؟ چقدر از آنها سوخت
شده و هرگز وصول نمیشوند؟ بطور تقریبی میتوان گفت که نیش از نیمی از مردم
ایران وثیقه یا ضمانت کافی برای این وام ندارند. اگر هم داشته باشند، قابل
تملک نیست و شر آن بیش از خیرش است.
7- چگونه بین قشر شهر نشینی که دسترسی به بانک و فروشگاه مورد نظر ما را
دارند و آن روستایی که دسترسی ندارد تعادل برقرار میکنیم؟ چگونه جنس
ایرانی را به دستش میرسانیم؟
8- از این قبیل نکات بسیار فراوان است. اما بنای ما رعایت اختصار است.
آیا زمان آن نرسیده است که از جنگ با دنیا دست برداریم؟
در این سی سال چه بدست آوردهایم که تشویق میشویم همان سیاست را ادامه
دهیم؟ هم دین و هم دنیا را که از دست دادیم. دیگر چه میطلبید؟