تحریم هــیــــچ تاثیری در ساخت نیروگاه اتمی برایمان ندارد(ا)
10آذر1388

     این مفهوم را با عبارات مختلف از زبان خیلی‌ها شنیده‌ایم اما باور نکرده‌ایم. بعضی‌ها که خیلی خطیب تشریف دارند، آنرا مفید! هم می‌دانند. بعید است فردی عقیده داشته باشد که تحریم هیچ تاثیر اقتصادی، فنی و معطلی برایمان در ساخت نیروگاه اتمی بوشهر و غنی سازی نداشته است. اگر انقلاب یکی دو سال دیرتر به ثمر می‌رسید، نیروگاه اتمی بوشهر ساخته شده بود. اگر با دنیا تعامل سازنده داشتیم و مدام دشمن تراشی نمی‌کردیم، سوخت اتمی با قیمت مناسب داشتیم. تحریم تاثیرات زیر را حداقل در ساخت نیروگاه اتمی برایمان داشته است:

Z سی سال ساخت نیروگاه اتمی بوشهر را به تاخیر انداخته است
Z سی سال ساخت نیروگاههای اتمی دیگر را به تاخیر انداخته است
Z تکنولوژی برتر آلمانی را به روسی تبدیل کرده است تا شاید بلای انفجار نیروگاه چرنوبیل تکرار شود تا هم ایران را آلوده کنیم هم خلیج فارس را
Z هزینه‌های انجام شده برای تاسیسات ناب آلمانی را دور ریخته و مجدد هزینه کرده‌ایم تا تاسیسات مزخرف روسی را جایگزین نماییم
Z به همسایه شمالی چند برابر قیمت واقعی، نقدی و غیر نقدی پرداخت کرده‌ایم و هنوز خدا می‌داند چقدر دیگر باید بدهیم تا چند وات برق تولید کنیم
Z برای بدست آوردن سوخت اتمی هم مشکل داریم. نه می‌توانیم بسازیم نه می‌توانیم بخریم. میگویند پنجاه هزار سانتریفیوژ لازم است تا سوخت فقط نیروگاه بوشهر را تامین کنند. و حال می‌خواهیم پانصد هزار دستگاه بکار بگیریم، که حتما باید 9 نیروگاه دیگر هم بسازیم. ما هنوز با تحمل خفت و خواری، منت کِشی روسیه را میکنیم تا یک نیروگاه ناامن (مانند هواپیماهایش) برایمان تولید کند؛ چگونه میتوانیم 9 نیروگاه دیگر بسازیم؟! آخر خالی بندی هم حدی دارد!؟ بهتر نبود پانصد هزار دینام دوچرخه را بکار می‌گرفتیم تا همان مقدار برق را تولید کنیم. البته سانتریفیوژهای ساخت ما همان مقدار برقی را که سوخت تولیدی‌شان میخواهند در نیروگاه تولید کنند، مصرف می‌کنند تا سوخت لازم را تولیدکنند.
Z هر هزار وات برق تولیدی نیروگاه را به مدد نوابغ سیاسی خود به چند برابر قیمت جهانی، شاید به دست آوریم و شاید سی سال دیگر باید زحمت بکشیم و سرمایه‌های خود را تلف کنیم
Z از کارهای دیگر باز مانده‌ایم، نیروهای زبده انسانی و سرمایه‌های ارزشمند خود را هدر میدهیم، دور خود می‌گردیم و عمر تلف می‌کنیم. در حالی که کشورهای دیگر به سرعت در تمام زمینه‌های علم و فرهنگ در حال پیشرفت هستند حتی همسایه‌های چهار جهت ما که سی سال قبل به حسابشان نمی‌آوردیم، الان آنها هستند که به مدد نوابغ سیاسی خودمان، ما را به حساب نمی‌آورند

     متاسفانه هیچ مدیری حاضر نیست قیمت تمام شده این برق اتمی را محاسبه و اعلام کند تا ببینیم که هر هزار وات آن چند ریال یا چند دلار یا چند صد دلار میشود؟  اگر با دنیا بی دلیل نمی جنگیدیم، چه داشتیم و کجا بودیم؟

     مصایب فوق کمتر از مصایب مسیج نیست که بر ملت ما میگذرد. آن بر یکی رفت و این بر میلیونها  هنوز می‌رود و نمی‌دانیم کی خلاص می‌شویم.

(پایان قسمت اول)