کارت
خرید اعتباریِ خوب، بد، زشت
15آذر1388
ویرایش اول دستور العمل اجرایی صدور و راهبری کارت خرید اعتباری که در تاریخ 7 خرداد 87 از سوی بانک مرکزی صادر شده است، نوع خوب آن است که اگر توسط بانکها اجرا شود، بهترین روش برای گسترش دستگاه پوز و کارت بانکی است. چند نکته خوب در این روش وجود دارد که به نفع مردم و مشتریان بانک است ولی برای بانک صرفه اقتصادی مستقیم و کوتاه مدت ندارد:
حداقل 10 روز و حداکثر 40 روز وام بدون سود در اختیار مشتری بانک قرار میدهد. (وام قرضالحسنه 4 درصد است)
صورت حساب، معمولاحدود یک ماه بعد از صدور کارت صادر میشود و دارنده کارت حداکثر 10 روز فرصت دارد که تسویه نماید. البته با توجه به متن بانک مرکزی، صورت حساب، کمتر از یک ماه هم میتواند صادر شود اما کمی بی انصافی است و دردسر هم برای بانک دارد.
کارمزدی از دارنده کارت توسط هیچ مرجعی کسر نمیگردد.
با
این تفسیر اگر چنین کارتی توسط بانکها در اختیار مردم قرار داده شود و سقف
آن هم مناسب باشد، پاسخی عادلانه به سپرده گذاران قرضالحسنه است و خوب است
که در اختیار تمام مردم از جمله روستاییان هم قرار گیرد.
اما بعضی از بانکها که قبلا کارت اعتباری صادر کرده
بودند (بد) و بعضی که بعد از صدور دستورالعمل، کارت اعتباری صادر کردند
(زشت)، مقررات بانک مرکزی را نادیده گرفتهاند و به طریقی قبل از سررسیدِ
بازپرداخت وام یا اقساط آن، و گاهی هنگام خرید، اقدام به دریافت سود
یا کارمزد گزاف مینمایند. بعضی از بانکها سقف تعیین شده توسط بانک مرکزی را هم
نادیده گرفته و مبالغ کلانی را پیشنهاد مینمایند که وسوسه کننده هم هست.
متاسفانه این گونه رفتارها شائبه ربوی بودن نظام بانکی ما را تشدید میکند و
گاهی بعضی را به یقین میرساند.
با توجه به تمام شرایط و مشکلات جامعه حاضر ایران و نحوه
کارکرد کارت اعتباریِ بینالمللی، خوب است که شرایط بانک مرکزی رعایت شود
تا فرهنگ کارت و دستگاه پوز نهادینه شود و تمام فروشندگان ما کار با آنرا
تجربه نمایند. در حال حاضر تنها راه حل برای تشویق
خرید با کارت بانکی، ارایه کارتی است که اعتباری، دارای سقف مبلغی بالا و
بدون کارمزد باشد. اگر شرایط را سخت نماییم، مشکلات بانکها بیشتر شده و نفعی
عاید آنها و جامعه نمیگردد.