صنعت نرم‌افزار و برون سپاري خارجي

     برون سپاري خارجي در صنعت نرم‌افزار به يكي از گرايش‌ها و خواست‌هاي رايج بازار توليد نرم‌افزار كشورهاي غربي خصوصا آمريكا تبديل شده است. علت اصلي آن نيز واضح است و عمدتا به قيمت ارزان نيروي متخصص بر مي‌گردد. علاوه بر آن هر وقت كه مايل باشيد اين نيروي كار ارزان در دسترس است و بدون درگيري و تبعات زياد قابل رها كردن است.

     تمام كشورهايي كه مقصد برون سپاري نرم‌افزاري هستند بدون استثنا در آسيا به سر مي‌برند. خاصيت اين كشورها ارزان بودن، مهارت و فراواني است. شش كشور بالاي فهرست به ترتيب عبارتند از‌: هند، چين، مالزي، فيليپين، سنگاپور و تايلند. ميانگين دستمزد برنامه نويسي و توليد با ابزارها و متدولوژهاي روز در كشورهاي آسيايي بين 5 تا 12 برابر كمتر از كشورهاي غربي است و تا سال 2015 كه اوضاع مالي كشورها بهتر مي‌شود، حداقل كمتر از 4 برابر خواهد ماند.

     اگر ايران را در نظر بگيريم و حقوق يك كارمند معمولي نرم‌افزار با مدرك ديپلم، فوق ديپلم و ليسانس را با 5 سال سابقه بطور ميانگين حدود 700 هزار تومان به ازاي يك نفرماه (150 ساعت حضور) فرض كنيم؛ همان نسبت 5 تا 12 برابر كمتر از كشورهاي غربي را خواهيم داشت. مويد اين مطلب مقايسه درآمد سرانه ايران و آمريكا است كه كمتر از يك دهم مي‌باشد. بدبينانه‌ترين حالت اين است كه در حال حاضر نسبت دست مزد ايران 4 برابر كمتر از كشورهاي غربي باشد. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه توليد نرم افزار در ايران با توجه به اينكه هزينه اصلي متعلق به نيروي انساني است، بسيار ارزان‌ تمام مي‌شود. با اين توضيح بهتر است كه در رقابت بين نرم‌افزارهاي به سفارش مشتري و خريد نرم افزار آماده از كشورهاي غربي و حتي شرقي و آسيايي، به نيروي توليد ايراني بها داده و آنرا در كشور خودمان توليد كنيم.