رمز اينترنتي امن‌تر است يا امضاي دستي

     در وحله اول ممكن است قضاوت كنيم كه امضاي دستي ما امن‌تر است و كمتر از رمز اينترنتي قابل جعل مي‌باشد. مردم عادي و حتي اكثر تحصيل كرده‌هاي ما نيز به امضاي دستي عادت كرده‌اند و به علت ناشناس بودن يا غريب بودن رمز اينترنتي براي بسياري از آنان، فكر خواهند كرد كه همان روش قبلي بايد امن‌تر باشد. اما واقعيت بر عكس است.

     جهت دستيابي به رمز اينترنتي يك شخص، از طرق مختلفي بايد اقدام كرد كه تقريبا تمام آن روش‌ها احتياج به مراحل و دانش زيادي دارند و از پيچيدگي زيادي برخوردارند. آمارهاي اختلاس و جعل و مانند آنها نيز نشان مي‌دهند كه درصد بسيار ناچيزي (در حد صفر) در ايران به سرقت رمز اينترنتي و جعل آن تعلق دارد. در حالي كه جعل امضاي دستي به وفور پيدا مي‌شود. حتي اگر از اثر انگشت استفاده نماييم، ممكن است اثر انگشت را در حالت بيخودي، بيهوشي، بعد از مرگ و مانند آنها نيز جعل نماييم. روش‌هايي وجود دارد كه اثر انگشت شما را بعد از لمس ليوان آب، پاي هر ورقه‌اي مي‌توان قرار داد.  اما رمز اينترنتي بعد از مرگ شخص نيز امن است!

     بدي‌ها و مشكلات امضاي دستي به قرار زير است:

1- اسناد معمولي و نامه‌هاي اداري در اختيار افراد كثيري قرار مي‌گيرد و مي‌توانند آن امضا را بعد از تمرين مناسب جعل نمايند.
2- اگر يك برگ چك به شخصي بدهيم، امضاي خود را نيز در اختيار او قرار داده‌ايم و مي‌تواند بعد از تمرين مناسب، آنرا جعل نمايد.
3- تمام اسنادي كه بين دو طرف رد و بدل مي‌شوند از مشكل در اختيار گذاري امضاي شخصي رنج مي‌برند و همان اسناد قابل جعل و دوباره نويسي مي‌باشند! شايد به همين دليل است كه وصيت نامه‌ايي كه در محضر تنظيم نشده است بايد با دست خط شخص باشد و امضاي تنها كافي نيست و نبايد تايپ شده باشد.

     خوبي‌ها و مزاياي رمز اينترنتي به قرار زير است:

1- در اختيار هيچكس قرار داده نمي‌شود.
2- روش‌هاي دستيابي به آن پيچيده است و فقط از قشر محدودي بر مي‌آيد كه اقدام به شكستن رمز نمايند و همين موضوع باعث كم شدن امكان جعل مي‌شود.

نتيجه گيري:

     رمز اينترنتي با در نظر گرفتن مراحل و دانش لازم براي دستيابي يا شنود آن از پيچيدگي بيشتري برخوردار است و در مجموع، بسيار كمتر از امضاي دستي قابل جعل مي‌باشد.