بعضي از بانكها خودپردازهايي قابل حمل توسط يك كاميون ساختهاند كه در بعضي مراسم و نمايشگاهها و مانند آن شركت داده و مقداري پول به مردم ميدهند تا احتياجات خود را توسط پول دريافت شده از خودپرداز خريداري كنند. اين خودپردازها از طريق ايستگاه ماهواره متحرك و هابي كه در ايران يا خارج از ايران نصب شده است به مركز بانك مرتبط ميشوند. اگر چه راه حل درست، قرار دادن پوز در همان اماكن فروش است، اما فعلا فرض ميكنيم كه بانكها از ما عاقلترند و حتما ميخواهند كه خودپرداز نصب كنند. اما نصب خودپرداز در اماكن مورد نياز مردم مانند پاركها، دانشگاهها، چهارراههاي بزرگ و متوسط، مجتمعهاي ساختماني و مانند آنها بطور مستقل كاري پسنديده است و در خارج از ايران نيز رواج دارد.
به جاي استفاده از ايستگاه ماهواره متحرك و قبول خرج و دردسرهاي آن، ميتوان از موبايل با جي.پي.آر.اس استفاده
نمود.
مشكل اصلي آن ارتباط از طريق اينترنت است كه براي حل اين مشكل نيز راههاي
زيادي وجود دارد. اگر بتوان از طريق اينترنت به سايت يك بانك وصل شد و
چندين ميليون تومان جابجا كرد، براي دريافت 200 هزار تومان نبايد مشكل
زيادي داشت. ميزان ديتاي جابجا شده براي يك تراكنش حدود يك هزار بايت است
كه با قيمتهاي اعلام شده جي.پي.آر.اس كاملا مقرون به صرفه است. 
در رقابتِ جي.پي.آر.اس با كيفيت و خدمات مناسبِ بعد از فروش؛ با ماهواره، خط اختصاصي، تلفن معمولي و ساير بسترهاي موجود در ايران جاي تامل براي انتخاب آن وجود ندارد. بيشترين چيزي كه ما ايرانيها از آن رنج ميكشيم، عدم ثبات در ارايه سرويس و كيفيت مطلوب است.
استفاده از جي.پي.آر.اس فقط محدود به خودپرداز و پوز نيست. دستگاه خودكار فروش نوشابه، تلمبه خودكار بنزين متصل به پوز، دستگاههاي فروش خودكار انواع محصولات و مانند آنها نيز براي اين كاربرد مناسب هستند. در اين موارد مشتري عزيز ما ميتواند بدون نياز به فروشنده يا اپراتور، با كارت بانكي خود خريد نمايد.