دولتهاي غربي و مردم معتقدند كه "فقط معامله خلاف با پول نقد انجام ميشود." البته اگر خريد خيلي كوچك نباشد. براي بيان
اين گفتار لازم است كه دستگاهها و سامانههاي
لازم در اختيار همه شهروندان غربي قرار داشته باشد كه البته تعداد آنها بيش
از نيازشان است. بانكهاي غربي تمام واريز و برداشتهاي زياد پول نقد را
مظنون به خلاف شمرده و گزارش مينمايند. نوع ديگري از گزارش شامل مشترياني
است كه زياد پول نقد جابجا ميكنند. در معاملات روزمره اگر با چك يا اعتبار
يا كارت معامله نماييد چنين برداشت بدي نميشود چون قابل پيگيري و شناسايي
زنجيرهاي است. در ايران درست برعكس است. اگر شما با پول نقد وارد معامله شويد برايتان بهتر است. هم اعتبار بيشتري داريد هم كمتر به شما براي خلاف كاري و جعل اسناد شك ميكنند. در غرب اگر براي خريد ماشين پول نقد بدهيد، يا قبول نميكنند يا فورا گزارش مينمايند. چون اگر اين كار را نكنند، پاي خودشان گير ميكند.
از طرف ديگر، معامله گران بزرگ نيز از تبادل پول نقد حذر ميكنند. اولين مشكل آنها در عدم وجود ردپاي محكم است. اگر معاملهاي با چك يا كارت يا هر وسيله الكترونيكي ديگري انجام شود، رد پا و اثري بين دو طرف بر قرار مينمايد كه در وقت شكايت و رسيدگي در حيطه قضايي بكار ميآيد. اما اثبات پرداخت پول نقد فقط از طريق همان نوشتهجات و اسنادي است كه قابل جعل ميباشند و طرف سوم قابل اعتمادي نيز در ميان نيست.
اگر بتوان اثبات كرد كه پولي به شخصي پرداخت شده، ميتوان در دادگاه از
علت آن سوال كرد. اما اگر پرداخت مورد شك و شكايت باشد، فقط
ميتوان براي اثبات پرداخت آن تلاش كرد و گرنه انكار علت مشكل نيست. براي
همين امر است كه شهروندان غربي با روي خوش و اعتماد به بانكها و موسسات
اعتباري و كارت نگاه ميكنند. آنها موسسات مذكور را در كنار خود و همكار
خود براي كارهاي سالم و دوري از خلاف كاري ميدانند. نكته مهم اين است كه اكثر موسسات مالي و بانكها در غرب خصوصي و از خود مردم هستند و دوگانگي دولت و مردم در اين بين وجود ندارد. حتي در افغانستان هم آمريكا دولت را مجبور كرده است كه بانك دولتي نداشته باشند و تمام بانكها بايد خصوصي باشند. بر همين منوال تمام موسسات مالي بزرگ نيز بايد خصوصي و از مردم باشند.
واريز پول در بانك و مصرف آن به صورتي غير نقدي، باعث ميشود كه همه چيز بصورت الكترونيكي ثبت شود. رديابي و پيگيري دوباره و زنجيرهاي آن نيز به آساني امكان پذير است. به همين دليل است كه خلاف كاران بزرگ بجاي معامله با پول نقد به سراغ خريد بانكهاي كوچك ميروند. اگر كسي بتواند در سيستم بانكي جايي داشته باشد، ميتواند ردپاي الكترونيكي خود را پاك كند يا گزارش نكند. پول شويي نيز از اين طريق سادهتر است چون تمام عوامل در دست خلاف كار است.