روزي ميرسد كه وزير فنآوري اطلاعات ايران (كه بعد ميآيد) با آب و تاب تمام و پوشش خبري بينالمللي، طرحي ارايه بدهد كه يك نوع كارت هوشمند براي سلام كردن بكار برد و يك نوع ديگر براي خداحافظي و ديگر كلامي از دهان مبارك خارج نكنيم. وزير بعدي هم وقتي از راه رسيد، طرحي ارايه بدهد كه اين دو كارت را ادغام كرده و به صورت مالتي اپليكيشن در آوريم.
تقريبا روزي نيست كه صاحب منصبي نا آشنا به مسايل فني و اجراييِ كارت هوشمند و غير هوشمند، درباره طرحي جديد كه با استفاده از كارت هوشمند است، صفحاتي از مطبوعات را سياه نكند و اوقات صدا و سيما را هدر ندهد. متاسفانه چون مملكت ما مملكت گل و بلبل است، هيچ نوع خرابكاري حتي از نوع سقوط هواپيما روي سر مردم و انفجار قطار، منجر به معذرت خواهي مقامي هم نميشود، استعفا و عزل و اعدام سرش را بخورد. بنابراين هر كس در هر جا هر چه دلش خواست ميگويد و قول ميدهد و دبه در ميآورد و هر چه هم كه مطبوعات و غيره پيگير شوند، به روي خودشان نميآورند كه قبلا چه وعدههايي داده بودند و چه طرحهاي مشعشعي را اعلام كرده بودند. خدا را شكر كه قوه قضاييه هم اصلا وظيفهاي در اين باره ندارد.
هنوز هيج بانك و غير بانكي از پياده سازي كارت هوشمند خود سود نبرده است (لطفا تحقيق فرماييد). هنوز هيچ دستگاه خواننده كارت مالي هوشمند در كشور نصب نشده و دليلي هم فعلا براي نصب آن وجود ندارد. وقتي ميتوان با يك تلفن ساده به مركز صدور كارت وصل شد و از مزاياي بيشمار سامانه آنلاين برخوردار شد، مگر مغز كبوتر خوردهايم كه معضلات بيحصر كارتهاي آفلاين و هزينه آنرا بپذيريم؟ ارتباط با اينترنت به حدي آسان و ارزان شده است كه از آن براي اينترانت هم خيليها استفاده ميكنند.
زماني تيتر ميزنند كه: "شوراي عالي اطلاع رساني سر نوشت كارت هوشمند درمان را بررسي ميكند" يا از "كارت هوشمند سلامت" خبر ميرسد يا از "ايران كارت" ميگويند يا طرحي كه در هيچ كجاي دنيا نظير ندارد مطرح ميشود! اكثر اين طرحها بدون كارشناسي مناسب بوده و منشا گرفته از ذهن يك نفر است كه اكنون به منصبي دست پيدا كرده است.
متاسفانه ارتباطات و متخصصان آن بين مديران ما مهجور ماندهاند. اگر مدير شبكه پيشنهادي براي بالا بردن ضريب پايداري بدهد ماهها و سالها طول ميكشد تا اگر خدا بخواهد به ثمر برسد؛ اما اگر پيشنهاد خريد 10هزار رايانه شخصي از راه برسد، با مصوبهيِ دست گردان شدهيِ هيئت مديره خريداري ميشود. هنوز خيلي از مديران ما محلي فكر كرده و از معجزه ارتباطات بي خبرند. بسياري هنوز فكر ميكنند كه اگر لحظهاي ارتباط قطع شد همه چيز خراب ميشود. اما وقتي آمار خرابي دستگاههاي سختافزاري را ملاحظه ميكنيم كه باعث توقف كار شدهاند، نرخ آنرا بيش از قطعي خطوط ارتباطي مييابيم.
مشكلات استفاده از كارت هوشمند به صورت آفلاين در برابر استفاده از كارت مغناطيسي يا معمولي (مانند كارت ملي) و خطوط مخابراتي به صورت آنلاين آنقدر زياد است كه آنرا بيارزش ميكند. سهولت، ارزاني، امنيت و توانايي خطوط مخابراتي به حد كافي زياد شده است و به كمك متخصصين شبكه ميتوان خطوطي بسيار امن ايجاد كرد. اگر يك صدم خرجي كه براي هوشمند كردن كارت براي كارهاي آفلاين صرف ميشود را در شبكه و پايداري آن و براي تامين كارشناسان شبكه خرج كنيم، مزاياي آن صد برابر وقتي ميشود كه آفلاين كار نماييم.
اگر به صورت آنلاين كار نماييم، حتي احتياج به هيچ نوع كارتي نداريم. شناسنامه معمولي يا كارت ملي يا حتي دانستن شماره ملي يا مشخصات شناسنامه براي شناسايي هر شخص ميتواند بكار رود و تمام احتياجات مخابراتي و شبكهاي آن بر قرار است. بدين وسيله ميتوان به اطلاعات بيمه، درمان، بانكي، ثبت احوال، تحصيلي و هر نوع ديگر دسترسي پيدا كرده و آنرا بروز آوري كرد. به راحتي ميتوان پرونده پزشكي بيمار را استخراج كرده و درمان جديد را در آن ثبت كرد. در هر صورت ميزان دسترسي به اطلاعات آنلاين نامحدود است در حالي كه هر كارت هوشمندي محدود است.
گم شدن و خراب شدن كارت هوشمند بسيار محتمل است و دارنده آن تا صدور كارت هوشمند ديگر، قادر به استفاده از خدماتي كه به آن كارت وابسته است نميباشد. اما اگر كارت ملي يا شناسنامه يا هر كارت معمولي ديگر گم شود، كافي است كه مشخصات آن مانند شماره كارت يا شناسنامه يا شماره ملي را با دست وارد سامانه كنيم تا عكس و مشخصات صاحب آنرا بيابيم و به كار ادامه دهيم. كارت هوشمند آنقدر خودش هوشمند نيست تا بگويد كه آنرا چگونه بكار بريم، اين ما هستيم كه بايد آنرا هوشمندانه و خردمندانه بكار بنديم.