بيش از 247000 يا دو سوم از تمام دستگاههاي عابر بانك و خودپرداز در آمريكا بصورت تلفني (Dial Up) و مستقل از هر موسسه مالي اداره
مي شوند.
(البته توجه داشته باشيم كيفيت و كميت تلفنهاي
غربي چگونه هستند). بزرگترين سازنده
تخصصي خودپردازهاي شخصي بنام ترايتون (Triton System Of Delaware) معتقد
است كه با ارايه يك طرح مناسب ميتوان تعداد تراكنشها را روي اين
دستگاهها بالا برد. در كشورهاي غربي مقرراتي دارند كه دستگاه هاي خود پرداز را مي توان در موسسات و فروشگاه هاي غير بانكي و مشخصي نصب نمود. هزينه پول گذاري و مسئوليت آنرا موسسه پذيرفته و نسبتي از كارمزد هر تراكنش را دريافت مينمايد. اين نحوه كاركرد براي موسساتي مناسب است كه پول نقد از دست مردم گرفته و صندوق آنها با انباشتگي پول مواجه است. بنابراين بايد پول را با خطر زياد حمل كرده و به بانك مراجعه كنند يا آنرا به طريقي ديگر مانند پولگذاري در دستگاههاي خودپرداز به جريان اندازند.
البته اگر كارمزد هر تراكنش به اندازه كافي سودآور باشد، موسسات ديگري مانند شركتهاي ايران ارقام و خدمات انفورماتيك نيز ميتوانند براي اينكار برنامه ريزي نمايند و مردم شاهد دستگاههاي خودپرداز در دكههاي روزنامه فروشي، فروشگاههاي متوسط و بزرگ، وزارتخانهها و مانندآنها باشند.
در سال 2003 شركت ترايتون 17050 پايانه به مشتريان خود تحويل داد كه دو سوم
آن به آمريكا و يك سوم به انگليس، كانادا، استراليا و آفريقاي جنوبي ارسال
گرديد. اگر تمام فروشندگان پايانههاي تلفني از يك استاندارد در شبكه
استفاده ميكردند، اين صنعت ميتوانست به توليد انبوه و ارزانتر
دستگاههايي برسد كه تراكنشهاي غير نقدي مانند وصول چك، انتقال پول بين
اشخاص و مانند آن دست يابد. علاوه بر آن اعمال و انجام خدماتي مانند ارسال
توزيع شده كليدها ، Triple DES , EMV بسيار سريعتر بود. اكثر سازندگان خود پردازهاي تلفني سالها است كه از شركت ترايتون تقليد مينمايند. آنها با مهندسي معكوسِ فنآوري ترايتون، يا اخذ استاندارد آن كه محرمانه نبوده است، اقدام به شبيه سازي آن كردهاند.