تا فلان درصد سود لعنتی
چند سالی است که بانکها بر سر سود حسابهای سپرده گذاری به جان
يکديگر افتادهاند و از راههای سالم و شبهدار اقدام به جذب
سپردههای مردم میکنند. هر روز بانکی
ادعا میکند که سود بيشتری میدهد. اغلب آنها هم از عبارت "تا" فلان
مقدار استفاده میکنند. اگر خوب دقت شود، به حسابی که کمترين مانده را
دارد، بيشترين سود را میدهند و با عبارت نادرست تبليغاتی انتخاب شده، با
مردم خوب ما ... . اگر میخواهيم ميزان کارايی و سود آوری بانک را به مردم
معرفی کنيم، بايد نسبت سود به مانده سپرده را در هر نوع سپرده به مردم
اعلام کنيم، تا کارايی و سود رسانی بانک مشخص شود، نه اينکه فقط سودهای
گزينش شده را بزرگنمايی نماييم. با اين نوع عبارات تبليغاتی ممکن است بانکی
ضعيفتر از ديگری باشد ولی در تبليغ "تا" سود بيشتری را اعلام
نمايد.
حسابهای قرضالحسنه هم داستان خودش را دارد. هر بانکی سعی ميکند تبليغات
خيره کنندهتری ارايه کند. در حالی که حسابهای قرضالحسنه متعلق به اشخاص
فقير است و جوايز آن بايد بصورت گسترده توزيع شود، جوايز آن متعلق به اشخاص پولدار است
و بصورت محدود توزيع میشود. عدهايی از مردم هم حرفهايی شده و
حسابهای خود را از اين بانک به بانک ديگر میبرند که شايد در اين
بختآزمايی شرعی!؟ برنده شوند. روش امتياز دادن و قرعهکشی
بانکها هم آدم را به ياد بليتهای اعانه ملی سابق میاندازد.
پارهايی از بانکها دفترچههای يکی دو برگی برای
حرفهايیهای قرضالحسنه گزار درست کردهاند که
برگهای دفترچه هنگام بستن، هدر نرود.
بهترنيست اين مسابقه برای آخرشدن را تعطيل کنيم و قرضالحسنه واقعی از
مردم بگيريم و اگر کسی سود میخواهد، آن را در حساب سپرده کوتاه مدت
نگهداری کند. بهترنيست به مردم بگوييم که حداکثر 2 درصد نسبت به مانده حساب
آنها جايزه میدهيم و در حساب سپرده کوتاه مدت 7 تا 12 درصد در
بانکها سود میدهيم.
يک نوآوری خوب اينست که با مقداری از سود
حسابهای جاری و قرض الحسنه در هر استان تعدادی مدرسه، حمام،بيمارستان
و . . . بسازيم و اسم آن را به نام بانک مربوطه بگذاريم. آيا مردم از اين
طرح و امثال آن حمايت نخواهند کرد؟ آيا کسی شجاعت امثال اين کار را دارد؟
آخر بانکداری اسلامی که با روشهای غيراسلامی نمیشود!!!